پیش دبستانی بهاران آب پخش

اختلال بیش فعالی ADHD


تعربف اختلال بیش فعالی وکم توجهی ADHD
ایا از برخی از رفتارهای کودکتان ناراحتید؟ ایا برخی از ویژگی های او شما را کلافه کرده است؟ایا اموزگاران از او شکایت میکنند؟ایا معلم ها میگویند حواس فرزندانتان پرت میشود ونمیتواند روی صندلی ارام وبیصدا بنشیند؟و…..
اگر جواب شما به بیشتر پرسش های بالا مثبت است به احتمال زیاد فرزند شما دارای اختلال ADHD است.یعنی هم پیش فعال است وهم از تمرکز کافی برخوردار نیست.
انواع اختلالADHD
ADHD یک اصطلاح کلی برای مجموع ی نشانگانی است که در گفتگوهای معمولی از ان استفاده میکنیم.اما اگر بخواهیم علمی تر ودقیق تر به این اصطلاح بپردازیم دارای زیر مجموعه های زیادی است که با وجود نشانه های مشترک، هرکدام از ویژگی های خاص ومتفاوتی برخوردارند واین میژگی ها به میزانی وجود دارد که آن ها را از یکدیگر متمایز میکند.نکته ی مهم دیگری که باید در نظر داشت این است که در بسیاری از اوقات این اختلال با اختلالات دیگری مثل اختلال یادگیری، اختلال نافرمانی، افسردگی، اضطراب، اختلال تیک واختلالات سلوک هم پوشی دارد.بنابراین میتوان گفت هر فرزندی در یکی از زیر مجموعه های ADHD قرار بگیرند.اما کودکان دیگر هم وجود دارند که دارای اختلال دیگری میباشد به عنوان مثال چهل درصد کودکان وشصت وپنج درصئ نوجوانان دچار ADHD رفتارهای مرتبط با بی اعتنایی مقابله ای را نشان میدهد.وهمچنین رفتارهای اجتماعی مثل دزدی، پرخاشگری، فرار از مدرسه نیز در بیست وپنج درصد این کودکان مشاهده شده است. ADHD شامل فهرستی از هجده نشانه ی رفتاری است وبا عناوین واصطلاحات زیر بیان میشود:
اختلال کمبود توجه وبیش فعالی
اختلال کمبود توجه
اختلال کمبود توجه نامتمایز
نوع بیش فعال- تکانشی
اختلال کمبود توجه بدون بیش فعالی
اختلال کمبود توجه بیش فعالی
اختلال نوع ترکیبی
اختلال نوع بی توجه
اختلال بدون پرخاشگری
علل اختلال شامل علل ارثی وژنتیکی و علل زیستی عصبی است.
علل ارثی وژنتیکی:تعداد کودکانی که والدین یا یکی از اجدادشان ADHD بوده اند.بیش از کودکان دیگر مبتلا به این اختلال شده اند.
علل زیستی عصبی:در برخی از کودکان ADHD نا بهنجاری هایی در قشر مخاط مغز مشاهده شده است.همچنین انتقال دهنده های عصبی دوپامین ونوراپی نفرین در نواحی ویژه ای از مغر آنان کمتر از حد معمول است وهمین فرضیه باعث شده با تجویز داروهایی شبیه ریتالین، میزان دوپامین ونوراپی نفرین را افزایش دهند.
نکته: با اینکه افراد ADHD کاستی هایی دارند، اما میتوانند در موسیقی، ادبیات و….. پیشرفت داشته باشند، حتی میتوانند خلاق ومخترع باشند.
نکته: در درمان ADHD بیش از این که کودک را مورد توجه قرار دهیم باید به سبک های تربیتی والدین واطرافیان کودک توجه کنیم.
******* ************* ******

اموزش والدین ومعلمان
کودکان بیشتر وقتهارا در کنار خانواده سپری میکنند وهمچنین زمان قابل توجهی را در مدرسه میگزرانند.بنابراین با اهمیت ترین چیز در بهبود نشانه ها با تثبیت وافزایش نشانه ها رفتار والدین ومعلمان است با شناخت صحیح کودکان وآموزش به انان میتوان مهمترین بخش فعالیت درمانی را انجام داد.اگر والدین ومعلمان دچار افسردگی وخستگی شده باشند قادر به اجرای برنامه های درمانی نخواهند بود.چنانچه نشانه های زیر را در انان دیده شود قبل از شروع درمان کودک، درمان وتغییر والدین واموزگار ضرورت می یابد.
۱٫ تحریک پذیر
۲٫ عدم تمایل به رفتن ولذت از کار
۳٫ فقدان هیجان ولذت از کار
۴٫ باور با اینکه هیچ کاری برای درمان مفید نیست.
۵٫ خستگی شدید
۶٫ عدم صبر وتجمل
انواع والدین کودکان مبتلا به اختلالADHD
این مبالغه نیست که والدین کودکان ADHD موثرترین افراد در درمان کودک هستند.تاثیر آنها نه تنها به خاطر تعاملات ورفتارهای مکرر در زمان های طولانی است.بلکه تمام ها وتکالیفی است که توسط درمانگر به آنها ارائه میشود وعمدتا توسط آنها به اجرا در می اید.
۱٫ والدین غیرفعال
۲٫ والدین نالان
۳٫ واالدین نظریه پرداز
۴٫ والدین مقصر ساز
۵٫ والدین حراف وبله اماگو
۶٫ والدین پریشان
۷٫ والدین کمال گرا
۸٫ والدین آگاه ویاری کننده

والدین غیرفعال:
این گونه والدین تعاملی جدی با درمانگر ندارند وبهبود کودک را به درمانگر میپارند.
والدین نالان:
این افراد بیشتر به شکوه وشکایت وناله میپردازند.

والدین نظریه پرداز:
این افراد بیشتر وقتشان را صرف توضیح درباره ی علل اختلال میکنند وغالبا بدون داشتن تخصص لازم نظر میدهند وسعی میکند درمانگر را ادراره کنند. درمانگر با توضیح کوتاهی ضمن احترام به نظر آنان باید اظهار نماید که فقط متخصصین دارای صلاحیت کافی برای اظهار نظر درمورد اختلال هستند وباید ا نظر ونتایج تلاشهای آنان بهره برد.
والدین مقصرساز:
تعدادی از والدین ب دلیل داشتن اختلافات دیرینه با یکدیگر سعی میکنند مشکل را به رفتارهای نادرست طرف مقابل نسبت دهند.
والدین حراف وبله اما گو:
گروهی از والدین بیش از حد لازم صحبت میکنند وتوصیه های درمانگر را میپذیرند ولی با گفتن واژه ی (اما) مجددا نظرات وتوصیه های درمانگر را رد میکنند.هنر ومهارت درمانگر میتوانند این گفتگوها را تغییر داده وآنان را به مسیر اصلی بکشانند.
والدین پریشان:
تعدادی از والدین، خودشان دارای اختلال ADHD یا اختلالات دیگر هستند،به گونه ای که درمانگر درمی یابد که خود آنها بیش از فرزندشان یا لااقل ه اندازه ی فرزندشانناز به درمان دارند.

والدین کمال گرا:
این نوع از والدین اگر کوچکترین نقیصه ای درکار کودک یا درمانگر ببینید احساس نارضایتی میکنند.از توان نوازش وتشویق کودک بهره مندند وبرخی از آنها گرایش به وسواس دارند.
والدین آگاه ویاری کننده:
درمانگر با روبه رو شدن با این نوع والدین نه تنها مشکلی نخواهد داشت بلکه به نتیجه ی درمان خوش بین بوده ودر نتیجه طول دوره ی درمان کاهش خواهد یافت.
نکته:::: باید بررسی شود که آیاکودک علاوه بر اختلال تمرکز وبیش فعالی دارای اختلالات یادگیری یا سلوک یا اختلالات دیگر هم هست؟
دارو درمانی:
دارو درمانی یکی از قدیمی ترین روش های درمان محسوب میشود وغالب والدین کودک شان را برای درمان نزد پزشک متخصص برده واز وی دارو دریافت میکنند. شایعترین داروهای مربوط به ADHD عبارت است از: ریتالین، دگزدرین،آدرال وپمولین.
این گونه دارو ها محرک بوده ودارای دو تاثیرند.یکی این که باعث افزایش فعالیت سلولهای مغزی میشود ودیگر اینکه موجب بازداری میگردند.یعنی کودک میتواند روی آنچه میخواهد تمرکز کند وبه محرک های محیطی دیگر توجه چندانی نکند.

اختلال نافرمانی تقابلی:
کودکانی که حداقل چهار مورد از رفتارهای زیر را درمدت شش ماه داشته باشند.دارای اختلال نافرمانی تقابلی هستند:
۱٫ اغلب از کوره در میروند
۲٫ با بزرگترها جروبحث میکنند.
۳٫ اغلب از اجرای خواسته ها یا دستورهای بزرگترها سرپیچی میکنند.
۴٫ اغلب دیگران را به خاطر رفتارشان سرزنش میکنند.
۵٫ اغلب عصبانی و دلخور هستند.
۶٫ کینه توز وانتقام جو هستند.
۷٫ آشفتگی رفتارشان موجب اختلال در مسایل اموزشی آنان میشود.
اختلال سلوک:
کودکانی که اختلال سلوک دارند حداقل به مدت ۶ ماه دارای ۳ موارد از زیر هستند:
۱٫ تهاجم به حیوانات یا افراد
۲٫ فریب کاری
۳٫ دزدی
۴٫ نقض جدی مقررات

خودباوری کودک را تقویت کنید:
خودباوری کودکانADHD از والدین ،اموزگاران وسایر افرادی که با انان معاشرت دارند.بازخوردهای مناسبی نمیگیرند وخو نیز نسبت به بعضی از توانایی هایشان بدبین هستند.اعتماد به نفسشان را از دست میدهند.

دسته بندی : آموزش ها

نظر شما چیست ؟!